این مجسمه یکی از آثار برجسته و مشهور هنر پیشاکلمبی، متعلق به تمدن زاپوتک یکی از تمدن‌های باستانی در مکزیک است. تمدن زاپوتک فرهنگی پیشاکلمبی بود که در دره اوآخاکا در آمریکای میانه شکوفا شد. شواهد باستان شناسی نشان می دهد که آنها از اوایل 500 سال قبل از میلاد تا سال 500 میلادی در شهر کوهستانی مونته آلبان مرکز دینی و بازرگانی تمدن زاپوتک زندگی می کردند. 
این اثر به احتمال زیاد یک « Effigy urn» یا ظرف تدفینی، آیینی سفالی از تمدن زاپوتک است که برای آیین های تدفینی یا مذهبی به کار می رفتند و بیشتر به عنوان یک پیکره اورن( سفالی) آیینی شناخته می شود که احتمالا مرتبط با کاهن با شخصیت مقدس است. 
این نوع آثار معمولا به صورت نشسته ساخته می شدند و اغلب چهره های نمادین و آیینی دارند نه لزوما چهره واقعی. تقارن موجود در فرم بدن، اغراق در ابعاد چشم ها (که نمادی از دنیای مردگان یا حالت خلسه است) و استفاده از بافت خشن سفال ویژگی های شاخص و رایج سبک زاپوتک هستند.
از ویژگی های مهم این اثر تقارن محوری قوی، فرم های حجمی خشن و سنگین، تاکید بر بافت طبیعی خاک رس و سنگ، بیان نمادین به جای رئالیسم، حس آیینی و رازآلود می باشد.

عکس: کربم صباغی
گردآوری مطالب: مریم شریفی